คนเริ่มแก่ ตอน 1671

เผยแพร่เมื่อ 15 สิงหาคม 2562

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อถูกใจวิดีโอ

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกวิดีโอ

mirror6

ผู้ติดตาม 1 คน

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อติดตามรายการ

แม้วันแม่ผ่านพ้นไปแต่ควันหลงยังแพร่กระจายในสมาร์ทโฟน ถ้าเราจะเอาบ้างคงไม่สายเกินปายนะจร้า...

เมื่อแม่และพ่อยังมีชีวิตอยู่เราดูแลเอาใจใส่เท่าที่เวลาจะอำนวย แต่เนื่องจากมีอาชีพอิสระเสรีจึงรับหน้าที่เกือบทุกวัน ส่วนใหญ่มักเป็นการพาไปตรวจร่างกาย หาหมอที่รพ.โดยเฉพาะแม่ชอบดื่มเบียร์สิงห์ตั้งแต่ขวดละ 8 บาท เด๋วนี้ขวดเท่าไรแล้วก็ม่ายรุ สูบบุหรี่สายฝนบางทีก็กรองทิพย์ซองละเท่ากับเบียร์โดยประมาณ เรียกว่าเป็นหญิงล้ำสมัยเลยทีเดียวเชียวแหละ ปอดน้อยๆทนไหวแต่ตับซึ่งเป็นจุดอ่อนประจำตระกูล อายุมากเข้าตับแข็งต้องเทียวไล้เทียวขื่อรพ.พระมงกุฎ นอกนั้นก็ตัดเล็บมือเล็บเท้าให้ หาอาหารอร่อยมาฝากรวมทั้งอยากไปไหนก็จะขับเต่าโฟล์คสวาเก้นให้...

เรียกได้ว่าตลอดเวลาที่จำความได้ เราจะดื้อซนแค่ไหนก็ไม่เคยละเลยหลงลืมแม่ เมื่อละโลกนี้ไปเราก็ไหว้พระสวดมนต์นั่งสมาธิแผ่ส่วนกุศลให้ทุกวันมิได้ขาด จะทำทานเลี้ยงคนเลี้ยงพระเลี้ยงเทวดาก็แผ่ให้ มีศีลก็แผ่ให้ จนวันหนึ่งแม่ก็มาเข้าฝันว่าอยู่สบายมีความสุขพ่อก็เช่นกัน พ่อซึ่งไม่ค่อยพูดมากฝากมาขอบใจ เราก็คิดไปว่ากินมากฝันไป แม่มาหาในความฝันอยู่หลายวันจนต้องเลิกดื้อยอมรับว่าทานศีลภาวนาช่วยพ่อแม่ได้อย่างดี หลังจากนั้นเราก็มีหน้าที่สวดมนต์บทพิเศษแผ่เมตตาให้ปู่ย่าตายายด้วย..

เราแนะนำว่ายามแม่มีชีวิตอยู่ก็ตอบแทนบุญคุณท่านให้มากพอ ตายไปแล้วก็อุทิศส่วนกุศลไปให้ ไม่ใช่ยามดีก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ ตายไปทำบุญปีละครั้งวันสงกรานต์แล้วจะได้อะไร สร้างภาพให้ชาวบ้านชาวช่องเขาสรรเสริญหรือ มิพักจะเอ่ยถึงว่าแม่คือผู้ให้กำเนิด แต่แม่เป็นทั้งผู้อุปการะเลี้ยงดูไม่น้อยกว่า 15 ปี สิ้นเปลืองเวลา งบประมาณและความรู้สึกไม่รู้จักเท่าไร โดยเฉพาะแม่สมัยก่อนลูกต้องดื่มนมสดจากเต้าเป็นปีๆ ผ้าอ้อมสำเร็จรูปก็ไม่มี(ใช้ผ้าจริงๆ) พาไปรพ.ตรวจสุขภาพฉีดวัคซีนรวมทั้งยามเจ็บไข้ได้ป่วย อาหารการกินก็ต้องสรรหามาล่อหลอกตั้งแต่ข้าวบด กล้วยบด น้ำซุปผัก ไข่ต้มและอื่นๆ คิดเมนูตั้งแต่เริ่มกินอาหารจนจบมหาวิทยาลัยจึงหมดงาน...

ลูกยุคเจน Z หรือยุควัตถุนิยม หรือยุค 5.0 ไม่ค่อยรักและซาบซึ้งกับคำว่าแม่นอกจากพาไปกินข้าววันแม่ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีโปรโมชั่นแย่งกันกิน ซื้อพวงมาลัยหรือของขวัญแพงๆมาไหว้ วันเดียวใน 1 ปีส่วนที่เหลือตัวใครตัวมันนะแม่ ที่เขียนหยั่งเงี้ยด้วยความรู้สึกขำขัน ด้วยเรามีธรรมะคือคุณากรเอ๊ยประจำใจ หากอารมณ์บ่จอยเกิดจากอายาตนะทั้ง 6 หู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ โผฎฐัพพะกระทบกระทั่งอะไรก็ไม่ปรุงแต่ง หรืออาจมีนิโหน่ยก็คิดได้กลับใจกลับตัว มีชีวิตไปวันต่อวันไม่คิดเยอะเลิกมะโนในเวลารวดเร็ว ทุกวันนี้ไม่มีแม่ก็อบอุ่นเหมือนมีจร้า...

สุดจาดี

    ยังไม่มีบทความที่เกี่ยวข้อง

    ยังไม่มีวิดีโอที่เกี่ยวข้อง

กด enter ที่แป้นพิมพ์หรือปุ่ม 'ส่ง' เพื่อส่งความคิดเห็น
0 / 120
ความคิดเห็น 0 รายการ

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

    ยังไม่มีบทความที่เกี่ยวข้อง

    ยังไม่มีวิดีโอที่เกี่ยวข้อง

กรุณาเลือกวิธีเข้าสู่ระบบ